Je eigen rustpunt

𝕁𝕖 𝕖𝕚𝕘𝕖𝕟 𝕣𝕦𝕤𝕥𝕡𝕦𝕟𝕥

Er wordt weleens gezegd dat je jezelf altijd meeneemt. Meestal zeggen ze dit tegen mensen die op reis gaan en opzoek gaan naar zichzelf. En dat gebeurt ook. Want in die andere setting kom je jezelf tegen. Je ontdekt je kracht, je grenzen, doet ontdekkingen over jezelf in een andere taal en cultuur, voelt de openheid om meerdere delen van jezelf de ruimte te geven, (weer) te spelen..

Maar ook, ook ontdek je angsten, patronen, onaardigheden, ongeduld, frustratie..

En in al die dingen die je te zien krijgt bevindt jouw eigen rustpunt zich. En nee, daar hoef je niet perse voor op reis. En toch daar, daar waar je jezelf ontdekt in een nieuwe omgeving brengt het een diepere herkenning en verkenning van dit rustpunt.

Want uitdagingen, het onbekende, nieuwe ontmoetingen, andere vormen van bestaan en natuur doen jou reflecteren op wie jij bent en wat jou heeft gevormd. En dan kun je ook te zien krijgen dat er iets in jou onveranderlijk is, dat is jouw ankerpunt, dat is het rustpunt in jou waar je altijd naar terug kunt. Een plek, onveranderlijk, die alles observeert en waarneemt.

Ook hier in Nederland, in welk seizoen dan ook, op welk moment dan ook. Het is er altijd. Het gekke is dat veel mensen het spannend vinden om te ontprikkelen en bij die plek te komen. Want als je alles loslaat en onthecht 》wie ben je dan nog?

Alles.. 🧡

En tsja, je komt daar toch wel. Soms juist door (innerlijke) strijd of andere onvoorziene omstandigheden. De welbekende ‘crisis’. Maar veelal ook door in stilte te zijn en af te dalen naar die plek waar de energie en het gevoel aanwezig is dat er altijd iemand voor je is. Jijzelf.

》Je eigen rustpunt ♤